|
استاد حدیثدانان ا
بوالحسن علی بن محمد بن ابراهیم بن ابان ، رازی کلینی
وی مشهور به «علان » است و دائی ثقه الاسلام کلینی معروف ، و استاد روایت و حدیث وی ، و از او بدون واسطه رواdت بسیار آورده است . او یکی از چند راوی عظیم الشأنی است که از طریقشان از سهل بن زیاد نقل حدیث می شود . نجاشی
[1]
می گوید : وی راوی کاملا مورد اعتمادی است ... در راه مکه به قتل رسید . از صاحب الزمان (ع) برای رفتن به حج اجازه خواسته بود دستور رسید که امسال را دست از آن بدار . اما او به آن عمل نکرد .
یادنامه اش در کتاب های «خلاصه»
[2]
، «نقد الرجال»
[3]
، «تخلیص الاقوال»
[4]
، «منهج المقال»
[5]
، « ایجازالمقال»
[6]
، «جامع الاقوال»
[7]
، «خاتمه الوسائل»
[8]
، «تلخیص المقال»
[9]
، «ریاض العلماء»
[10]
، «لؤلؤه البحرین»
[11]
، «توضیح المقال»
[12]
، «منتهی المقال»
[13]
، « روضات الجنات»
[14]
، «اتقان المقال»
[15]
، «تنقیح المقال»
[16]
، و «وفیات الاعلام»
[17]
آمده است .
در همه این کتاب ها از وی ، به عنوان یک راوی کاملا مورد اطمینان یعنی «ثقه» یاد شده و بسیاری از آنها وی را شهید خوانده اند . مورد اطمینان بودنش در نقل حدیث مانند شهید بودنش مورد اتفاق علمای رجال است . این هم که در آن سال به حج رفته بر خلاف دستور امام(ع) نبوده چنانکه علامه قهپائی در حاشیه رجالش گوشزد کرده است .
به گمانم «علان» لقب خانوادگیش باشد و خانواده شریف و بلند آوازه اش را بدین شهرت می خوانده اند . زیرا می بینیم رجال نویسان بزرگ در شرح حال محمد بن ابراهیم رازی کلینی همین کلمه را آورده اند و به نظر می رسد که وی پدر شخصیت مورد بحث ما باشد ، همچنین در شرح حال احمد بن ابراهیم رازی کلینی ، و به نظر می آید برادرش باشد و این دو برادر به «علان» مشهور بوده اند و ظاهراً لقب خاص وی نیست ، بلکه شهرت رجال خانواده و بستگان وی است .
[1]
از بزرگترین «رجال» نویسان و استادشان ، متولد 372 هـ و متوفای 450 هـ .
[2]
تالیف علامه حلی (726- 648 هـ) که در جوار امیرالمؤمنین (ع) در نجف مدفون است و مزارش معروف .
[3]
تالیف محقق گرانمایه امیر مصطفی تفرشی متوفای 1021 هـ .
[4]
تالیف استاد علم کلام سید میرزا محمد استر آبادی متوفای سال 1028 هـ در مکه معظمه و این کتاب «رجال» متوسط وی است .
[5]
کتاب «رجال» بزرگ استر آبادی .
[6]
تالیف شیخ فرج الله حویزی جزائری معاصر شیخ حر عاملی .
[7]
تالیف حجت الاسلام سید یوسف بن محمد بن محمد بن زین الدین حسینی عاملی از علمای قرن دهم .
[8]
تالیف حدیثدان بزرگ ابوجعفر محمد بن الحسن بن علی مشعری ، متوفای 1104 هـ که در جوار امام علی بن موسی الرضا(ع) مدفون است .
[9]
تالیف حاج محمد بن علی اردبیلی .
[10]
تالیف محقق توانا میرزا عبدالله تبریزی اصفهانی مشهور به افندی از شاگردان برجسته علامه مجلسی .
[11]
تالیف فقیه علامه شیخ یوسف بحرانی مولف «حدائق» که در 1186 هـ وفات یافت و در رواق حرم حضرت سیدالشهدا دفن شد .
[12]
تالیف حجت الاسلام ملا علی کنی رازی (1306 – 1220 هـ ) که در حرم حضرت عبدالعظیم حسنی در ری مدفون است .
[13]
تالیف شیخ ابوعلی محمد بن اسماعیل طبری حائری بزرگترین محقق خاندان شیخ الرئیس ابوعلی سینا ، متولد 1159 هـ در کربلا و متوفای 1215 هـ در همانجا ، از شاگردان مدرس و مبلغ نامی بهبهانی و مؤلف «ریاض العلما» .
[14]
تألیف دانشمند شهیر میرزا محمد باقر موسوی خونساری (1313-1226 هـ ) که در تحت فولاد اصفهان مدفون است .
[15]
تالیف آیت الله حاج شیخ محمد طه تبریزی نجفی (1313 – 1241 هـ )
[16]
تالیف دانشمند عالیقدر حاج شیخ عبدالله پسر آیت الله مامقانی (1351-1287 هـ).
[17]
علامه معاصر شیخ محمد محسن معروف به حاج آقا بزرگ تهرانی .
|